ul. Pocztowa 8 tel. (61) 8145-212 kom. 603 577 838 e-mail: gminna.biblioteka.publiczna@neostrada GG 164978

PATRON

Maria z Wasiłowskich Konopnicka urodziła się w Suwałkach 23 maja 1842 roku.
Zmarła we Lwowie 8 października 1910 roku. Dzieciństwo spędziła w Kaliszu, ucząc się początkowo w domu, a następnie na pensji sióstr sakramentek w Warszawie,
gdzie poznała Elizę Orzeszkową.

W roku 1862 wyszła za mąż za ziemianina Jana Jarosława Konopnickiego i zamieszkała z nim w majątku Bronów niedaleko Łęczycy. W obawie przed aresztowaniem w czasie powstania Konopniccy wyjeżdżają do Drezna, skąd powrócili po ogłoszeniu amnestii w 1865 roku. Zrujnowany i zadłużony Bronów musieli sprzedać i wziąć
w dzierżawę mały folwark Gusin.

Tutaj Konopnicka, mimo licznych obowiązków domowych, prowadziła intensywną pracę samokształceniową i zaczęła pisać pierwsze utwory.

W roku 1877 na skutek konfliktów małżeńskich Maria Konopnicka porzuca męża i z sześciorgiem dzieci przenosi się do Warszawy, gdzie mieszka do 1890 roku. Żyje w bardzo trudnych warunkach materialnych, zarobkuje pracą nauczycielską i publikacjami.

W roku 1876 debiutuje cyklem poetyckim "W górach", który spotkał się z bardzo życzliwą opinią krytyków i czytelników. Od tego moment rozpoczyna się intensywna praca twórcza autorki "Roty". Konopnicka uczestniczyła w licznych, jawnych i konspiracyjnych, inicjatywach społecznych: w działalności Czytelni dla Kobiet, Kole Oświaty Ludowej, opiekuje się więźniami kryminalnymi i politycznymi. W latach 1884 - 1886 redaguje pismo dla kobiet "Świt".

W latach osiemdziesiątych podróżuje do Włoch, Austrii, i Czech. Po roku 1890, zmuszona szykanami władz carskich oraz sytuacją osobistą (konieczność leczenia jednej z córek), wyjeżdża na dłuższy czas za granicę - m. in. do Niemiec, Austrii, Szwajcarii, Włoch, Francji. Nie traci jednak kontaktu z krajem - współpracuje z czasopismami i wydawnictwami, uczestniczy w akcjach o charakterze narodowym. Jest współorganizatorką akcji protestacyjnych przeciw prześladowaniu polskich dzieci we Wrześni i ustawom wywłaszczeniowym. Współpracuje z komitetem pomocy dla wykształconej ludności Górnego Śląska i Wielkopolski, z Macierzą Szkolną oraz polskimi zrzeszeniami na emigracji.

W roku 1902 w Krakowie i we Lwowie odbyły się obchody 25-lecia jej pracy pisarskiej , a otrzymany w roku następnym, jako dar narodowy, dworek w Żarnowcu pozwolił na stabilizację życiową.Nie ustała jednak aktywność społeczna Konopnickiej.

Dworek w Żarnowcu

W latach 1905 - 1907 przebywała w Warszawie, organizując pomoc dla więźniów politycznych i ich rodzin. W roku 1909 nastąpiło znaczne pogorszenie się stanu zdrowia poetki. Nie pomógł pobyt we Włoszech - po powrocie do kraju umiera w lwowskim sanatorium.
Pochowana została na cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie.